Metody specjalne fizjoterapii

Oklejone ramię

Terapia manualna:

Metoda ta obejmuje zmiany czynnościowe w układzie kostnym, jak również w tkankach miękkich – mięśniach, ścięgnach, więzadłach a także w skórze.

Ma na celu przywrócenie jak największego, optymalnego stanu sprawności narządu ruchu przy użyciu chwytów ręcznych (manualnych).

PNF, czyli proprioceptywne (dotyczy receptorów) nerwowo-mięśniowe torowanie (ułatwianie) ruchu. Swoje początki ma w latach 40 ubiegłego wieku, kiedy to australijska pielęgniarka Kenny wykorzystywała ruchy naturalne przy pielęgnacji pacjenta. Obserwacje siostry Kenny wykorzystali
i poszerzali neurofizjolog dr Herman Kabat i fizjoterapeutka Margaret Knott. Celem tej metody jest osiągniecie jak najwyższego poziomu funkcjonalnego. W tej metodzie największy nacisk kładzie się na kontakt z pacjentem. W metodzie PNF stosuje się: Wzorce ruchowe, które przebiegają trójpłaszczyznowo, co zbliża je do ruchów wykonywanych podczas codziennych czynności.

Praca na macie, na której wszystkie pozycje są nierozerwalnie związane z rozwojem ruchowym człowieka.

 

Czym jest Terapia Manualna metodą Kaltenborna i Evjentha?

Terapia Manualna oznacza dosłownie leczenie ręczne i polega na kompleksowym leczeniu schorzeń układu ruchu. Technika opracowana przez Kaltenborna i Evjentha zakłada, że za pomocą testów funkcjonalnych można w sposób precyzyjny określić przyczynę dolegliwości bólowych.

Terapia Manualna ma za zadanie zapobiec bólowi oraz zmianom ruchomości w układzie kostnym, mięśniowym i stawowym. Dzięki manualnej mobilizacji możliwe jest przywrócenie pełnego zakresu ruchów w stawie, zapobieganie zesztywnieniom i eliminacja dolegliwości bólowych.

Najczęściej terapia manualna stosowana jest przy problemach ortopedycznych gdy pacjent skarży się na uporczywe bóle i ograniczenie ruchomości w stawach kończyn i w kręgosłupie. Jest także stosowana w przypadku zmian pourazowych i zwyrodnieniowych. Zaleca się ją osobom cierpiącym na drętwienia kończyn, neuralgie i dyskopatie.

W terapii manualnej metodą Kaltenborna i Evjentha stosuje się wiele technik leczniczych mających przywrócić sprawność pacjenta:

  • masaż poprzeczny lub funkcjonalny,
  • rozciąganie mięśni,
  • mobilizacje stawowe,
  • manipulacje,
  • ćwiczenia stabilizacyjne.

 

Metoda McKenzie (Mechanical Diagnosis and Therapy – MDT) zajmuje się biomechanicznym diagnozowaniem i leczeniem dolegliwości bólowych kręgosłupa, stawów obwodowych i kończyn. Twórcą metody jest Fizjoterapeuta Robin McKenzie pochodzący z Auckland w Nowej Zelandii, który rozpoczął swoją działalność na początku lat pięćdziesiątych w Wellington, zajmując się głównie leczeniem schorzeń kręgosłupa.

Kinesiotaping

Taping – czyli plastrowanie (nalepianie plastra) – polega na aplikacji na ciele, w ściśle określony sposób, nierozciągliwego, lub elastycznego plastra. Nalepiony plaster jest źródłem bodźców wyłącznie mechanicznych (nie jest nasączony żadnym lekiem) i w zależności od rodzaju plastra, sposobu i miejsca aplikacji, ma różnorakie oddziaływanie.

Wskazania:

  • Zespoły bólowe narządu ruchu,
  • Korekcja wad postawy,
  • Blizny, krwiaki,
  • drenaż limfatyczny – działanie przeciwobrzękowe,
  • podniesienie wydolności, siły mięśniowej,
  • zablokowanie ruchomości w stawie.

 

W celu zapewnienia maksymalnej wygody użytkowników przy korzystaniu z witryny ta strona stosuje pliki cookies.
Kliknij "Zgadzam się", aby ta informacja nie wyświetlała się więcej.